Monthly Archive for Listopad, 2011

Aktualizacja:

Gdzieś i Nigdzie simpson00.com
Gdzieś i Nigdzie 03
50x70cm, akryl na płótnie, 2011r.


“Wonderland” in “Wonderland”

    Za górami, za lasami, pod Pekinem, w krainie wolności i poszanowania ludzkich praw stoi niedokończona oaza szczęśliwości Disney’a. W takim wydaniu robi ciekawsze wrażenie niż płatne i działające wonderlandy:      

PIL, The Clash, Kazik:



Benito Mussolini „Doktryna Faszyzmu”:

    W związku z często powtarzanym słowem faszyzm przez media i środowiska lewicowe w odniesieniu aż do kilkudziesięciu tysięcy osób, które zebrały się 11 listopada w Warszawie podczas „marszu niepodległości”, warto przeanalizować czym tak na prawdę jest owa doktryna polityczna. Czy nie jest nadużyciem stosowanie tego określenia w celu zaszufladkowania tak licznej grupy obywateli?

    Najlepiej sprawdzić to u źródła, jakim jest „Doktryna Faszyzmu” Benito Mussoliniego z 1932r. Manifest zawarty w 73 stronach został podzielony na dwie części: IDEE PODSTAWOWE oraz DOKTRYNĘ POLITYCZNĄ i SPOŁECZNĄ. Dobrze zapoznać się z paroma punktami – zwłaszcza poświęconymi zasadom, na jakich powinno opierać się gospodarcze funkcjonowanie państwa faszystowskiego. W kontekście poplątanego systemu ekonomicznego, z którym mamy dzisiaj do czynienia, wnioski z analizy tekstu mogą wprowadzić trochę zamieszania. Zwłaszcza, gdy obecny system gospodarczy określany jest przez media wolnorynkowym kapitalizmem.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

doktryna faszyzmu simpson00

I. Idee Podstawowe Faszyzmu:

    5. Faszyzm jest koncepcją religijną (…), jest systemem rządzenia, jest też, i to przede wszystkim, systemem myślenia.*

* Faszyzm nie wyrzekł się także chrześcijańskiego uniwersalizmu i nie propagował rasizmu. Choć w praktyce, na skutek rosnącej dominacji nazistowskich Niemiec, od 1938 roku rozpoczęło się ograniczanie praw Żydów.
[str 19]

    7. (…) Faszyzm przeciwny jest klasycznemu liberalizmowi, który powstał z konieczności przeciwstawienia się absolutyzmowi i wyczerpał swe zadanie historyczne z chwilą, gdy państwo zmieniło się w świadomość i wolę zbiorową. Jeżeli wolność ma być atrybutem człowieka rzeczywistego, nie tej abstrakcyjnej fikcji, o której myślał liberalizm indywidualistyczny, faszyzm stoi na stanowisku wolności. Jest za jedyną wolnością, którą można brać poważnie, za wolnością państwa i jednostki w państwie.

*Jednym z obowiązków państwa jest wygaszanie walki klasowej, która stanowi pożywkę dla socjalizmu. Skuteczną metodą ma być zastosowanie w życiu gospodarczo – społecznym systemu korporacyjnego, by na miejsce konfliktu między kapitałem a pracą pojawił się solidaryzm społeczny. Warto zwrócić uwagę, że jest on pozbawiony, charakterystycznego dla solidaryzmu narodowego, autodynamiki. Społeczeństwo w faszystowskiej wizji świata jest bierne, nie wykazuje samodzielnej inicjatywy. Tę dzierży niepodzielnie państwo. Ono reguluje, kontroluje, nakazuje i wyznacza jedynie słuszny kierunek.
[str 21]

    9. (…) I dlatego jest faszyzm przeciwny demokracji, która utożsamia naród z większą liczbą, ściągając go do niskiego poziomu większości; lecz jest czystszą formą demokracji, jeśli się naród pojmuje tak, jak być powinno, jakościowo a nie ilościowo, jako ideę potężniejszą, bo wyższą moralnie, bardziej zwartą, prawdziwszą, która urzeczywistni się w narodzie jako świadomość i wola niewielu, a nawet Jednego, a który to ideał dąży do urzeczywistnienia się w świadomości i woli wszystkich. (…) Nie rasa, ani też okolica geograficznie wyodrębniona, lecz ród złączony historycznym rozwojem, mnogość zjednoczona ideą, która jest wolą istnienia i potęgi: świadomością swej istoty, osobowością.*

*Naród jest martwą literą, podobnie do jednostki nie jest bytem suwerennym. Istotna różnica między faszyzmem a nacjonalizmem, który wywodził się z zupełnie innych przesłanek ideologicznych.
[str. 23]

    (16) „To znaczy, że żyjemy w państwie, które kontroluje wszystkie siły, nurtujące w łonie narodu. Kontrolujemy siły polityczne, kontrolujemy siły gospodarcze, jesteśmy więc w pełni korporatywnego państwa faszystowskiego…

    „Przedstawiamy w świecie nową zasadę, uosabiamy czystą, kategoryczną, ostateczną antytezę całego świata demokracji, plutokracji, masonerii, jednym słowem całego świata nieśmiertelnych zasad z r. 1789”. (Podczas instalacji nowego Narodowego Dyrektorium Partii 7 kwietnia 1926; Przemówienie z r. 1926, wyd. cyt. str. 120; wyd. Hoepli, t. V).

    “Ministerstwo Korporacji nie jest organem biurokratycznym i nie chce nawet zastąpić organizacji syndykalnych w celach działalności, która musi być samodzielna, skierowana ku zaszeregowaniu, selekcji, usprawnieniu swych członków. Ministerstwo Korporacji jest organem, dzięki któremu, w centrum lub na peryferii urzeczywistnia się korporacja integralna, urzeczywistnia się równowaga interesów i sił świata gospodarczego. Urzeczywistnienie to możliwe, ale na terenie państwa, ponieważ tylko państwo wznosi się ponad sprzeczne interesy poszczególnych jednostek i grup, by uzgodnić je dla wyższego celu; urzeczywistnienie to ułatwione zostaje dzięki faktowi, że wszystkie organizacje gospodarcze, uznane, zagwarantowane, wzięte w opiekę, w państwie korporacyjnym, żyją w wspólnym kręgu faszyzmu, to znaczy przyjmują teoretyczną i praktyczną koncepcję faszyzmu”. (Podczas inauguracji Ministerstwa Korporacji, 31 lipca 1926; w Przemówieniu z r. 1926, wyd. cyt. str. 250; wyd. Hoepli, t. V).

    “Założyliśmy państwo korporatywne i faszystowskie, państwo społeczności narodowej, państwo skupiające, kontrolujące, harmonizujące i uzgadniające interesy wszystkich warstw społeczeństwa, które wiedzą, że są w równej mierze pod jego opieką. I gdy przedtem, za czasów ustroju demoliberalnego, masy pracujące odnosiły się do państwa z nieufnością, były poza obrębem państwa, były przeciwko państwu, uważały państwo za nieprzyjaciela w każdym dniu każdej godzinie, niema dziś Włocha, który by pracował, a nie domagał się swego miejsca w korporacjach, w federacjach, który by nie pragnął być żywą komórką tego wielkiego, niezmierzonego żywego organizmu, jakim jest narodowe korporatywne państwo faszystowskie”. (W IV rocznicę Marszu na Rzym, z balkonu Palazzo Chigi, 28 października 1926; Ib. Str. 340; wyd. Hoepli, t. V).
[str. 64]

II. Doktryna Polityczna i Społeczna:

    1) (…) Czy nie dziwne, że począwszy od pierwszego dnia na Piazza San Sepolero (Plac publiczny w Mediolanie, gdzie 23 marca 1919r. odbyło się konstytutywne zebranie „Faszystowskich oddziałów walki”) rozbrzmiewa słowo „korporacja”, które miało w toku Rewolucji oznaczać jeden z torów prawodawczych i społecznych, stojących u podstawy ustroju?
[str. 29]

    6) (…) Faszyzm przeczy temu, by liczba przez to tylko, że jest liczbą, mogła kierować społeczeństwami ludzkimi; przeczy, by liczba ta mogła rządzić poprzez odbywające się periodycznie obrady; stwierdza nieusuwalną a płodną i dobroczynną nierówność ludzi, którzy nie mogą stać się równymi przez tak mechaniczny i zewnętrzny fakt, jakim jest powszechne prawo głosowania. Ustroje demokratyczne można zdefiniować jako takie, w których daje się od czasu do czasu ludowi złudzenie, że jest władcą, gdy faktycznie prawdziwą władzę dzierżą inne siły, niejednokrotnie nieodpowiedzialne i utajone. Demokracja jest ustrojem bez króla, lecz z wieloma królami, niekiedy bardziej ekskluzywnymi, tyranizującymi i rujnującymi niż jeden król, chociażby był nawet tyranem.
[str. 37]

    8) – Wobec doktryn liberalnych faszyzm zajmuje postawę bezwzględnej opozycji, zarówno w dziedzinie polityki, jak i w dziedzinie gospodarki.
[str.40]

    9) (…) Partia, która rządzi totalitarnie narodem, to nowy fakt w historii.*

*Idea monopartii, siły przewodniej, mózgu i duszy państwa, grupy w założeniu elitarnej, charakteryzuje różne odmiany totalitaryzmu. Monopartia wraz z systemem korporacyjnym, który w gruncie rzeczy poszerzał zakres oddziaływania aparatu władzy, to główne składowe faszystowskiego pojęcia państwa.
[str. 42]

[„Doktryna Faszyzmu” Benito Mussolini. Przekład autoryzowany p. Stanisława Gniadka z udziałem p. Dr. Pauliny Sandauer Lwów 1935r. Zredagowanie Piotr R. Jankowski, Wydane przez Merkuriusz Polski sp. z.o.o., Poznań – Łódź 1992r.].

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Oceny włoskiego faszyzmu z perspektywy historycznej:

    Wszystkie korporacje podlegały 6 konfederacjom (przemysłu, rolników, kupców, transportu morskiego i powietrznego, banków). Całość podlegała Ministerstwu Korporacji (od lipca 1926). Nastąpiło przenikanie się państwa, partii i korporacji. Po kryzysie lat 1929-1933 państwo przejęto kontrolę nad znaczną częścią gospodarki [Link].

    Lew Trocki opisuje faszyzm w swojej krytycznej analizie rozwoju gospodarczego i społecznego ZSRR pt. „Zdradzona Rewolucja” (1937r.) w rozdziale IX:
    Wypowiedzi Mussoliniego: „trzy czwarte gospodarki włoskiej, zarówno przemysłu, jak i rolnictwa, znajduje się w ręku państwa” (26 maja 1934) nie należy traktować dosłownie. Państwo faszystowskie nie jest właścicielem przedsiębiorstw, a tylko pośrednikiem pomiędzy przedsiębiorstwami. To nie jest jedno i to samo. „Popolo d’ltalia” pisze na ten temat: „państwo korporacyjne kieruje gospodarką i jednoczy ją, ale nie gospodaruje, nie zarządza nią.
    Państwo korporacyjne jest tylko administratorem monopolistycznego kapitału. Mussolini przejmuje na państwo całe ryzyko prowadzenia przedsiębiorstw, pozostawiając przemysłowcom korzyści płynące z wyzysku”.


Jeśli masz w ręku młotek, to każdy problem wydaje się być gwoździem:

Generał Wesley Kanne Clark zdradza plany wojenne USA: