Tag Archive for 'Euro socjalizm'

Matołek (PN-EN ISO 9004:2010)

simpson00.com koziolek
Matołek (PN-EN ISO 9004:2010)
[więcej] [więcej] [więcej] [więcej]

    Projekt, zrealizowany z własnych środków finansowych, powstał zgodnie z Krajową Ustawą z dnia 4 lutego 1994r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a także TRIPS (Porozumienie w sprawie Handlowych Aspektów Praw Własności Intelektualnej) i WIPO Copyright Treaty (Światowa Organizacja Własności Intelektualnej).
    Jest artystycznym wykonaniem, korzystającym z zakresu dozwolonego użytku, będącym utworem stanowiącym samoistną całość z przytoczonych urywków utworów lub drobnych utworów w całości, w zakresie uzasadnionym wyjaśnieniem, analizą krytyczną, nauczaniem lub prawami gatunku twórczości, w granicach uzasadnionych celem informacji (art. 29).

simpson00.com koziolek

simpson00.com koziolek

simpson00.com koziolek

simpson00.com koziolekWarszawa Centrum, 2013r.



Źródła finansowe komunizmu i nazizmu, czyli w cieniu wall street:

    Co roku 1 września, czyli w rocznicę wybuchu II wojny światowej, kolejne półki w sklepach w dziale „historia” zapełniają się pozycjami poświęconymi tej tematyce. Książki Antonego C. Suttona (Wall Street and the Rise of Hitler i Wall Street and the Bolshevik Revolution) jeszcze nie doczekały się przetłumaczenia na język polski[1], jednak w 2004r. pojawiło się polskie wydanie takiej oto książki z bardzo brzydką okładką:


    Źródła finansowe komunizmu i nazizmu czyli w cieniu wall street, to publikacja, której recenzji ciężko doszukać się w mediach. Możliwe, że z powodu niepotrzebnych antysemickich wstawek, jakich nie uniknął jej autor, czyli Pierre de Villemarest – były pracownik francuskiego wywiadu i historyk. Mimo wszystko, odwołując się m.in. do prac naukowych Antonego Suttona przeprowadził także własne badania nad finansowaniem rewolucji bolszewickiej, ZSRR i nazistowskich Niemiec.

    W mediach głównego nurtu ten problem poruszany jest tylko w jakimś stopniu (i niestety pomijany jest wtedy kontekst historyczny i skomplikowana sytuacja w tamtych czasach [link], a co wykorzystują do własnych celów różne środowiska):

    The Guardian: „Nawet po tym, jak USA przystąpiły do wojny i o planach nazistów sporo wiedziano, Prescott Bush (dziadek Georga W. Busha) pracował dla firm i czerpał zyski ze współpracy z niemieckimi koncernami, które finansowały dojście Hitlera do władzy”[2].

    Bogusław Wołoszański: „Finansowe podwaliny nazistowskiego państwa współtworzyli Amerykanie. Wśród nich późniejszy sekretarz stanu USA John Foster Dulles”[3].

    Temat operacji finansowych oraz zakulisowych działań na rzecz nazizmu i bolszewizmu został poruszony również przez prof. Pawła Wieczorkiewicza, Dr Jana Burego w programie Zakręty Dziejów (od 05:29min):

    W tym kontekście ciekawy jest także dokument Sowiecka Historia, który przedstawia narodowy i bolszewicki socjalizm, jako dwie zwalczające się ideologie „lewicowe”. Oczywiście, łączyła je nienawiść do koncepcji liberalizmu ekonomicznego i idei wolnościowych. Jedno i drugie wydanie socjalizmu jest za głębokim interwencjonizmem państwowym. Władzę w tych dwóch systemach powinna dzierżyć partia lub rząd kontrolujący życie gospodarcze i społeczne w kraju[4]. W celu stworzenia od podstaw nowego typu człowieka i moralności, w jednym przypadku promowany przez państwo jest nacjonalizm, a w drugim – internacjonalizm. Do tego istotna jest walka z wykreowanymi zagrożeniami np. w postaci wrogów rasowych albo klasowych[5]. Podsumowując chodzi o idee oparte na kolektywizmie. Próbą pogodzenia tych dwóch koncepcji politycznych wydaje się być narodowy bolszewizm

Prof. Norman Davies i Władimir Bukowski
we fragmencie dokumentu Sowiecka Historia:

    Na koniec, przetłumaczona na język polski w 2006r. książka Hitman – Wyznania Ekonomisty od Brudnej Roboty (Confessions of an Economic Hit Man). Jej autorem jest John Perkins. Jak twierdzi, pracował w zawodzie tzw. „ekonomicznego zabójcy”. Opisał schemat działania takich instytucji jak Bank Światowy i Międzynarodowy Fundusz Walutowy, które powstały na mocy systemu z Bretton Woods w ramach Nowego Powojennego Porządku. Od tego czasu obie instytucje dążą „po trupach” do scentralizowania kontroli nad światowymi gospodarkami.


    W książce udokumentowano to, co Joseph Stiglitz, były główny ekonomista Banku Światowego w 2000r., powiedział o funkcjonowaniu tych instytucji: „MFW żąda narzucenia twardych warunków na rozwijające się rynki finansowe, wymusza podwyżki cen żywności czy paliw oraz powoduje gigantyczne zadłużenie państw ubiegających się o pomoc[6].” Czyli opisany został schemat dążenia do centralizacji władzy i kontroli nad rynkami. MFW niczym światowa partia wyznacza plany, które powinny zostać wykonane przez państwa i ich obywateli. Ze strony rządów wymagane są anty-wolnorynkowe regulacje i ustawy, aby korporacje i banki miały zapewniony monopol na udział w rynku danego kraju. I właśnie dlatego, już od dawna obecny system ekonomiczny ciężko zdefiniować, jako wolnorynkowy kapitalizm, bo sytuacja pachnie dyktatem gospodarczego faszyzmu (korporacjonizmu) i permanentnej rewolucji:

Wywiad z Johnem Perkinsem:

Bonus. Były szef komisji europejskiej – José Barroso, jako przewodniczący maoistycznej komisji studentów rewolucyjnych w 1973r.


Stany Zjednoczone Europy:

Stany Zjednoczone Europy kosztem suwerenności w drobnych sprawach:

Henryka Bochniarz:

    – Też mamy różnice zdań na różne tematy, bo przecież nasze gospodarki się różnią, ale wydaje się, że co do wspólnego celu, jakim powinny być Stany Zjednoczone Europy, myślę, że tutaj nie ma różnic między poszczególnymi organizacjami biznesowymi.
    – Potrzebna jest ucieczka do przodu poprzez wykorzystanie kryzysu do tego, żeby zaproponować, przygotować i wdrożyć zmiany, których prawdopodobnie bez tego kryzysu nie udałoby się w UE przeprowadzić (…)
.
    – Może uda się wykorzystać ten kryzys do tego, żeby UE w końcu zrozumiała, że nie ma innego wyjścia, tylko trzeba iść razem, nawet za cenę rezygnacji z suwerenności w drobnych sprawach. To byłoby z korzyścią dla wszystkich [Link].

    Pani Henryce Bochniarz za reprezentowanie interesów swojego kraju już podziękujemy. Chyba, najlepszy będzie komentarz, omijanego szerokim łukiem przez media, eurodeputowanego Goldfrey’a Blooma:

Goldfrey Bloom: