Źródła finansowe komunizmu i nazizmu, czyli w cieniu wall street:

    Co roku 1 września, czyli w rocznicę wybuchu II wojny światowej, kolejne półki w sklepach w dziale „historia” zapełniają się pozycjami poświęconymi tej tematyce. Książki Antonego C. Suttona (Wall Street and the Rise of Hitler i Wall Street and the Bolshevik Revolution) jeszcze nie doczekały się przetłumaczenia na język polski[1], jednak w 2004r. pojawiło się polskie wydanie takiej oto książki z bardzo brzydką okładką:


    Źródła finansowe komunizmu i nazizmu czyli w cieniu wall street, to publikacja, której recenzji ciężko doszukać się w mediach. Możliwe, że z powodu niepotrzebnych antysemickich wstawek, jakich nie uniknął jej autor, czyli Pierre de Villemarest – były pracownik francuskiego wywiadu i historyk. Mimo wszystko, odwołując się m.in. do prac naukowych Antonego Suttona przeprowadził także własne badania nad finansowaniem rewolucji bolszewickiej, ZSRR i nazistowskich Niemiec.

    A jak widać, tematyka ta poruszana jest przez różne środowiska:

    The Guardian: „Nawet po tym, jak USA przystąpiły do wojny i o planach nazistów sporo wiedziano, Prescott Bush (dziadek Georga W. Busha) pracował dla firm i czerpał zyski ze współpracy z niemieckimi koncernami, które finansowały dojście Hitlera do władzy”[2].

    Bogusław Wołoszański: „Finansowe podwaliny nazistowskiego państwa współtworzyli Amerykanie. Wśród nich późniejszy sekretarz stanu USA John Foster Dulles”[3].

    Temat operacji finansowych oraz zakulisowych działań na rzecz nazizmu i bolszewizmu został poruszony również przez prof. Pawła Wieczorkiewicza, Dr Jana Burego i Rafała Ziemkiewicza w programie Zakręty Dziejów (od 05:29min):

    W tym kontekście ciekawy jest także dokument Sowiecka Historia, który przedstawia narodowy i bolszewicki socjalizm, jako dwie zwalczające się ideologie „lewicowe”. Oczywiście, łączyła je nienawiść do koncepcji liberalizmu ekonomicznego i idei wolnościowych. Jedno i drugie wydanie socjalizmu jest za głębokim interwencjonizmem państwowym. Władzę w tych dwóch systemach powinna dzierżyć partia lub rząd kontrolujący życie gospodarcze i społeczne w kraju[4]. W celu stworzenia od podstaw nowego typu człowieka i moralności, w jednym przypadku promowany przez państwo jest nacjonalizm, a w drugim – internacjonalizm. Do tego istotna jest walka z wykreowanymi zagrożeniami np. w postaci wrogów rasowych albo klasowych[5]. Próbą pogodzenia tych dwóch koncepcji politycznych wydaje się być narodowy bolszewizm albo faszyzm.

Prof. Norman Davies i Władimir Bukowski
we fragmencie dokumentu Sowiecka Historia:

    Na koniec, przetłumaczona na język polski w 2006r. książka Hitman – Wyznania Ekonomisty od Brudnej Roboty (Confessions of an Economic Hit Man). Jej autorem jest John Perkins. Jak twierdzi, pracował w zawodzie tzw. „ekonomicznego zabójcy”. Opisał schemat działania takich instytucji jak Bank Światowy i Międzynarodowy Fundusz Walutowy, które powstały na mocy systemu z Bretton Woods w ramach Nowego Powojennego Porządku. Od tego czasu obie instytucje dążą „po trupach” do scentralizowania kontroli nad światowymi gospodarkami.


    W książce udokumentowano to, co Joseph Stiglitz, były główny ekonomista Banku Światowego w 2000r., powiedział o funkcjonowaniu tych instytucji: „MFW żąda narzucenia twardych warunków na rozwijające się rynki finansowe, wymusza podwyżki cen żywności czy paliw oraz powoduje gigantyczne zadłużenie państw ubiegających się o pomoc[6].” Czyli opisany został schemat dążenia do centralizacji władzy i kontroli nad rynkami. MFW niczym światowa partia wyznacza plany, które powinny zostać wykonane przez państwa i ich obywateli. Ze strony rządów wymagane są anty-wolnorynkowe regulacje i ustawy, aby korporacje i banki miały zapewniony monopol na udział w rynku danego kraju. I właśnie dlatego, już od dawna obecny system ekonomiczny ciężko zdefiniować, jako wolnorynkowy kapitalizm, bo sytuacja pachnie dyktatem gospodarczego faszyzmu (korporacjonizmu) i permanentnej rewolucji:

Wywiad z Johnem Perkinsem:

Bonus. Były szef komisji europejskiej – José Barroso, jako przewodniczący maoistycznej komisji studentów rewolucyjnych w 1973r.


0 Responses to “Źródła finansowe komunizmu i nazizmu, czyli w cieniu wall street:”


  • No Comments

Leave a Reply